Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

...Αποχαιρετώντας το παρελθον....

...Μερα ομορφη...σχεδον τελεια...ολα σε μια τελεια ισορροπια...
Μια βδομαδα που περασε πολυ καλα...με τα απλα καθημεριμενα προβληματα...που ομορφαινουν ομως τη ζωης μας...

Σημερα δεν γραψω για μενα..θα γραψω για δυο πολυ ξεχωριστα προσωπα...για ενα ξεκινησα αλλα η βραδυνη μπυριτσα με την παρεα σχετιστηκε κ με ενα δευτερο....

Ο τιτλος ειναι μικρη μεταφραση-επεξεργασια απο ενα ξενο στιχο...Να σημειωσω εδω πως την ιδεα εδω δινει το πρωτο ατομο που αναφερω που μου εκανε μια σχετικη παραπομπη....

Το τραγουδι λοιπον...δινει ουσιαστικα μαθηματα ζωης...να ζεις την καθε μερα σα να ηταν η τελευταια...αν καταφερεις να αποχαιρετησεις το παρελθον...μπορεις να ζεις την καθε στιγμη.......

Η πρΑγματικοτητα ειναι αυτη...Εχω μιλησει ξανα για το παρελθον..για αυτη τη μαζοχιστικη ελξη που μας φερνει πισω...Το ξαναδοκιμαζουμε...ειναι καλη η ασφαλεια βλεπεις..το νεο φοβιζει...
Σημερα θα κανω ουσιαστικα μια μικρη συνοψη στα οσα εχω πει...δεν ειναι κατι καινουργιο...ειναι καταστασεις...που ολοι ζησαμε...που θα ξαναζησουμε...ειτε μαζι...ειτε ξεχωριστα...σημασια εχει τι μας μενει απο αυτο...

Το παρελθον...αναποστατο κομματι απο το παρον...βλεπεις λενε πως ο ανθρωπος που δεν εχει ιστορια-παρελθον δεν εχει μελλον....
Προσεγγιστε το ομως απο τη σωστη οπτικη γωνια...ζουμε...αγαπαμε..ποναμε..πληγωνομαστε..θα ερθει η λυτρωση καποια στιγμη{ακομα κ απο το ιδιο προσωπο-αποθημενο!!!}..ομως αυτο δεν ειναι στην πραγματικοτητα το οριστικο ή το τελειο για μας...
ΝΑι παλι μονο για τον ερωτα και την αγαπη θα μιλησω...υπερμετρη αξια...βλεπεις..να αγαπας...να βλεπεις πως αυτοι που αγαπας δεν ειναι καλα...

Συνεχιζω λοιπον...πιο πολυ ας επικεντρωθουν εδω οι ανθρωποι για τους οποιους γραφω...
Αγαπαμε το παρελθον...μεχρι να αντιμετωπισουμε το παρον μας!Δεν εχει σημασια το μελλον μας..το θεμα μας ειναι στο τωρα..κραταμε τα λαθη μας..τις καλες στιγμες..ολα..και προχωραμε..
Προσφατα εμαθα καλα...πως ειναι να αγαπας λιγο τον εαυτο σου..και θελει αρκετη δουλεια μεχρι να το τελειοποιησεις...βλεπεις οταν αγαπας...αγαπας κατι που νομιζεις πως ειναι ο καθρεφτης σου....ας ειναι και σπασμενος.....

Να αγαπας..ειναι ενα αισθημα δυνατο..ωρες ωρες δεν ξερω αν ποτε το ενιωσα...{με την εννοια της προσεγγισης του αντιθετου φυλλου}...παντα ομως ημουν εκει..για οποιον χρειαζοταν...ακομα..κ οταν δεν ειχα αυτο που στην πραγματικοτητα ηθελα!!!
Τι σημασια εχει ομως?αν αγαπαμε καποιον θελουμε να ειναι καλα...να χαμογελαει...και ποτε να μην τον δουμε...στεναχωρημενο...

Η ανασφαλεια..(στη φιλη μου με αγαπη!!!)...εδω δυσκολο το παιχνιδι πολυ....
Τοσα πολλα συναισθηματα...σχεδον καταπιεσμενα...οχι δεν ειναι οι λαθος επιλογες...ειναι οι λαθος ευκαιριες που ηρθαν..!!!!
Σε ολους συμβαινει...

Ζουμε μια ζωη..χωρις απαραιτητα να πρεπει να τη μοιραζομαστε...ομως ολοι το εχουμε αναγκη..ακομα κ οταν χανομαστε..καπου εκει ζηταμε μια λεξη....ζηταμε να ζησουμε κ εμεις αυτο που λενε ερωτα..αγαπη..ζωη οχι μεσα απο καθρεφτη...αλλα μεσα απο τελειως διαφορετικο ανθρωπο απο μας...που ομως μας ταιριαζει απολυτα...μας ταιριαζει η διαφορετικοτητα του..και η αποδοχη του για αυτο που πραγματικα ειμαστε...για αυτο που πραγματικα μπορουμε να δωσουμε...που με τη συμβολη του αυτο ολο και αυξανεται...

Οι ανθρωπινες σχεσεις..ειναι δυσκολες...βρισκεις την ευκαιρια...κ λιγο πριν..κανεις κ εσυ την καταθεση της ψυχης σου~οχι δεν θα χρησιμοποιησω τον ορο ερωτικη εξομολογηση!δεν μου παει καθολου~...και μολις λοιπον πας να κανεις την καταθεση της ψυχης σου...ολα ανατρεπονται...και εκει λες πως δεν επρεπε ποτε να μπεις στη διαδικασια...να μαθεις τι ειναι ο αλλος...λες πως πρεπει να κρατησεις αποστασεις...
Ναι ετσι ειναι πιο ευκολο....αλλωστε ειναι δυσκολο να μοιραζεσαι το παρον ενος ανθρωπου στο οποιο μεσα δεν εισαι εσυ αλλα καποιο αλλο προσωπο...

Καλως ή κακως τα συναισθηματα μας δεν μπορουμε να τα ελεγξουμε...
Μικρες καταστασεις παρανοιας...να ξερεις τι συμβαινει..αλλα εσυ να υποστηριζεις τα αισθηματα αυτα..γιατι ξερεις καλα...πως αυτο το χαμογελο..αυτη η φωνη..ειναι που σε κανει να ζωντανευεις....
Ομως...αν αυτη η φωνη...δεν ξερει και δεν μπορει να εκτιμησει τι νιωθεις...δεν αξιζει..τον κοπο...ουτε να ακους τα ψιθυρισματα της....

αυτη ειναι η αληθεια...το εμαθα κ εγω προσφατα...οχι αλλοι ψιθυροι...
Να υποστηριζεις τις επιλογες σου οτι και αν αντικτυπο εχει αυτο...Να μπορεις να κανεις καινουργιες και να τις αναιρεις...χωρις ομως να τις διαγραφεις....
Να εξιδανικευεις τον ιδιο τον ερωτα...οχι τον προσωπο που πιστευεις πως φερει την τυχη να ερωτευτεις η να αγαπησεις....
Βλεπεις οι ανθρωποι αλλαζουν...
Μολις βρουν αυτο που θελουν...εσενα θα σε βαλουν στην ακρη..και εκει που εχεις πετυχει την τελεια αρμονια...ξαφνικα θα χαθουν απο τη ζωη σου...και μολις παλι χασουν...θα ερθουν...

"Είναι οι άνθρωποι μου έλεγες πουλιά
σαν χειμωνιάσει πάντα μακριά πετάνε
κι έρχονται ίσως να σε δουν κάποια βραδιά
αν έχουν σπάσει τα φτερά τους ή αν πεινάνε."

Αυτη ειναι η αληθεια..κακα τα ψεμμα...δεν μιλαω με πικρια για τις σχεσεις γενικα των ανθρωπων...αλλα αυτο ειδα..αυτο γευτηκα...και ισως τελικα αυτο να αγαπαω...


Τώρα που θέλω να γυρίσω
ξέρω κανέναν δεν θα βρω
έχεις αλλάξει το όνομά σου
και δεν υπάρχεις πια εδώ.

VS
Τώρα που θέλεις να γυρίσεις
εγώ φοβάμαι να σε δω
έχω ξεχάσει τ' όνομά μου
και δεν υπάρχω πια εδώ.....




Καποια στιγμη λοιπον...αν και θα ειμαι διπλα..δεν θα αντεξω...ετσι..δεν θα μπορω να κανω υπομονη...θα φοβαμαι...την επαφη αυτη..ισως και εκμεταλλευση..θα ξεχασω ποια ειμαι..τα συναισθηματα μου..οτι ειχα να δωσω..που ποτε δεν με αφησες να δωσω...και τελικα δεν θα υπαρχω στη ζωη σου..και θα χαθω οπως εσυ....

αυτη ειναι η δικη μου η μεταφραση σε αυτους τους στιχους...στην αρχη βλεπεις ειμαστε εκει...αλλα ποσο ακομα???????



Μιλησα ανοιχτα στην φιλτατη σημερα...γιατι ισως να το ειχα αναγκη..ωστοσο ειχα στο μυαλο μου θεματακι απο το απογευματακι που εδωσε ο "α"...και ετσι ηρθαν πολλες ιδεες!!!

Να αγαπαμε τον εαυτο μας...γιατι στο τελος αυτο θα απομεινει..δεν χρειαζεται αποξενωση..παρα μονο προσπαθεια και επιμονη...
Αυτο που πραγματικα μας αξιζει..θα ερθει στη ζωη μας τοσο ξαφνικα..και θα φερει τα πανω κατω...χωρις να μας κανει να νιωσουμε ασχημα...ενας κομπος στο στομαχι..να θες να αγγιξεις την τελειοτα..μονο και μονο για να μοιαζεις τελειος-α στα ματια αυτου του προσωπου...ισως παλι να ειναι μεσα στη ζωη μας...και απλα να μην βλεπουμε..τι μπορει να ειναι για μας...να μην μπορουμε ακομα να δουμε τα συναισθηματα που εχει...


Η επομενη στροφη...θα εχει περισσοτερη πλακα..ισως φοβο στην αρχη...μην πεσουμε παλι στα λαθος χερια...αλλα σιγουρα η αδρεναλινη θα ειναι στα υψη...αλλωστε..πρεπει να ζουμε καθε μερα...σαν να ειναι η τελευταια μας...σωστα????

Δεν θελω ποτε να σας δω στεναχωρημενους πεσμενους και οτι γενικα
σας χαλαει...
Το αγαπας ειναι δυσκολη υποθεση..μα πιο δυσκολη..οταν σε αγαπαει καποιος αλλος!!!!
Ξερω τι λεω...


Αφιερωμενο οπως ειπα σε δυο προσωπα!!
Που εχουν πληρη συγχυση των συναισθηματων τους!!!


Καλη μας νυχτα...καλη συνεχεια να εχουμε....
Και μην ξεχνατε...την επομενη στροφη....

2 σχόλια:

  1. Τώρα τι ήθελες βραδιάτικα???να με πιάσουν τα κλάμματα??αν ναι...τα κατάφερες! Εντάξει...μπορεί να μην θέλω να δείχνω τα συναισθήματά μου..αλλά αυτός είναι ο τρόπος άμυνας μου...και δεν νομίζω οτι θα αλλάξω τόσο ευκολα. Δεν ξέρω αν ήταν λάθος επιλογές αυτές που έκανα ή εγώ τους χειρίστηκα με λάθος τρόπο!(Νομίζω το δεύτερο)Θεωρώ οτι οι σχέσεις που κάνουμε τώρα είναι εφήμερες και μάλλον επειδή εχω αυτή την άποψη..βάζω τον εαυτό μου σε μια διαδικασία να τους αντιμετωπίζω ως αναλώσιμα πρόσωπα στη ζωή μου!Και όπως έχει αποδειχθεί,έτσι είναι!Ίσως πάλι να μην θέλω να δένομαι μαζί τους,γιάτι φοβάμαι να αφεθώ σε έναν άνθρωπο με όλη μου την ψυχή και δεν βρίσκω το λόγο να το κάνω άλλωστε.Ίσως πάλι να θέλω να δείχνω τόσο σκληρή,γιατί δεν θέλω να πληγωθώ.Πιστεύω,όμως,πως όλα αυτά σημβαίνουν γιατί νιώθω καλά με τον ίδιο μου τον εαυτό και δεν έχω την ανάγκη "συναισθηματικής συμπλήρωσης"απο ενα άλλο άτομο.(Αυτή είναι μια δική μου εξήγηση)Για το λόγο αυτό τους φέρομαι έτσι όπως σηζητήσαμε πριν και δεν απαιτώ τίποτε περισσότερο απο αυτούς!Γνώρισα πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους μέχρι τώρα-σε θέμα χαρακτήρα-και σε όλους αγάπησα κάτι έστω και ελάχιστο απο εκείνους.Δεν νομίζω όμως οτι υπάρχει το "τέλειο" που αναφέραμε πρίν,γιατί και εμείς οι ίδιοι δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε αυτή τη φύση του "τέλειου",γιατί η ανθρώπινη απληστία αγγίζει τα όρια της αέναης αναζήτησης του καλύτερου..οπότε..και το καλύτερο να έχουμε βρει..δεν θα το εκτιμήσουμε κ ίσως να μην το αναγνωρίσουμε καν!(Εκτός αν μας αναγκάσουν οι περιστάσεις,το οποίο θα σου αναλύσω άλλη μέρα τί εννοώ!)Μου είπες προηγουμένως οτι εχω ζήσει πολλές"εμπειρίες" και είχες δίκιο..αλλα για μόνο ενα λόγο..όπως έλεγε κ ο Όσκαρ Ουάιλντ:Πείρα είναι το όνομα που δίνει ο καθένας στα λάθη του.Και έχω κανει αρκετά...αλλά δεν μετανιώνω,γιατί εκείνη τη στιγμή που έκανα το λάθος..το ήθελα..απο τα λάθη μαθαίνουμε όμως..δεν μπορούμε να προβλέψουμε πότε θα κάνουμε λάθος όμως..γιατί μπορούμε να γνωρίζουμε μόνο τα δικά μας όρια..και όχι του άλλου!Το μονο που έχουμε να κάνουμε είναι να δεχτούμε το λάθος μας κ να πορευτούμε με αυτο.Βλέπεις το πάθημα γίνεται μάθημα!Θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες..αλλα νομίζω οτι κατάλαβες πάνω κάτω απο αυτά τα λίγα..πως νιώθω και τί εννοώ!
    Η υπόλοιπη ανάλυση...απο κοντά Ιωάννα μου!!Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα αυτά που μου είπες σήμερα και να ξέρεις ότι θα τα έχω πάντα μέσα στο μυαλό μου κ θα προσπαθώ να τα κάνω κάποια στιγμή και πράξη!
    Με πολύ αγάπη απο μια δασκάλα..που δεν έχει μετανιώσει για τα λάθη της..αλλα γιατί δεν έχει κάνει περισσότερα...
    Φιλάκια πολλά κουκλίτσα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να μη μετανοιωνεις ποτε για τιποτα...
    Οτι εγινε εγινε...οτι καναμε καναμε...οτι αγαπησαμε...θα το αγαπαμε...αλλα ποτε δεν το αφησουμε να μας ριξει....Θελει τρελα η ζωη Ζωη μου..και εσυ εχεις μεσα σου...!!Ετσι κ αλλιως...να επιστρεψουμε ειναι αργα....αρα κανουμε μια τρελη διαδρομη για την επομενη σταση{εδω θα φαντασουμε πολλα!!!!}....ετσι κ αλλιως...οπως ειπες το τελειο...δεν θα το εκτιμησουμε...ακομα και οταν ειναι διπλα μας...
    Δεν ειμαι τελεια...αλλα εχω να δωσω πολλα..κ ο χρονος μας ακομα δεν ξεκινησε...θυμασαι αυτο που σου ειπα...για οταν δινουμε ψυχη κ σωμα...μονο που αξιζει...Η ψυχη..βλεπεις φθειρεται..κ μια ψυχη που ακομα δεν βρηκε την ψυχη της ειναι αδικο να χαθει....

    Αγαπαμε εμας...κ μονο οποιον αξιζει...
    το χαμογελο ειναι το ταλεντο μας....

    Αλλωστε να θυμασαι πως οι ανθρωποι..το σ'αγαπω κ το χωριζουμε..το εχουν κανει καραμελα...βλεπεις αν κ λεπτα αυτα τα αισθηματα..καποιοι δεν θα τα εκτιμησουν ποτε....
    Ακομα βεβαια δεν ξερω αν πρεπει να δειχνουμε τι νιωθουμε ή οχι...
    Ομως και να εχει οι ανθρωποι που πραγματικα αξιζουν να ειναι διπλα...ειναι προφανες πως ξερουν..οι αλλοι ή απλα αγνουν.. ή δεν θελουν να δουν!!
    Να αγαπας στη ζωη σου..γιατι αυτο βλεπεις μας γεμιζει....!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή